FO 09 - Ik Zie Gans Geen Vogel...

Sommige honden vonden het om te janken, maar Morris kon het schallende koper voor aanvang van de wedstrijd wel waarderen.

Het FO was een fantastische ervaring. Een superenthousiaste, hardwerkende hond en een baas die nog een hoop kan leren, hebben samen een geweldige dag gehad. Zoals voorspeld was het na de ochtend voor ons afgelopen want als je hond nog niet eerder met een gans heeft getraind dan blijkt zo'n gevederde mud aardappelen (want zwaar zijn dit ganzen zeker) toch te spannend om mee terug te nemen naar de baas. Vinden was geen probleem, ook de sleep over water ging goed, maar meenemen, ganz und gar nicht. En was het konijn in de veilige thuisomgeving door Morris overwonnen, vandaag vertikte m'n hond het toch om het beest, eenmaal gevonden, te apporteren. Later, buiten de proef ging het wel weer goed. Alleen de honden die alle apporten binnen brachten mochten 's middags weer aan de bak. Maar ik was dik tevreden. Voor het eerst twee hazen trots uit het bos gehaald (zoekapport), verder twee duiven (markeer) en twee eenden (sleep). En een 7,5 op de drijfjacht.

Papa's got a brand new duck-bag

Zucht, de middag moest Morris aan de andere kant van het hek bekeken. En hij wou nog zo graag...

Eerbetoon aan de winnaar. Het is de moeite waard om even op de foto te klikken. Ik begrijp nu de uitdrukking 'Petje af'...

Kaninchen

Morgen de grote dag. Hond en baas doen voor het eerst mee aan de Fries Open, een wedstrijd georganiseerd door 'mijn' jachthondenopleidingsvereniging. Heb er veel zin in. 's Ochtends zijn er proeven waar alle deelnemers aan mee doen. En waarbij er ook een grote groep afvalt en hooguit langs de kant mag staan tijdens het middagdeel. Ik zie mezelf daar al wel bij staan want 's middags schijnen de echte cracks aan het werk te zijn. Maar van de andere kant, je weet het maar nooit. Wat ik wel weet is dat Morris sinds de zomervakantie toch weer gegroeid is in z'n mogelijkheden. Zo'n zielig slap konijntje apporteren ging tijdens de training niet goed meneer wilde het niet lang in z'n bek houden. Maar de volgende dag in de achtertuin nog even geoefend door het beestje te verstoppen en Morris een 'zoek apport' te geven. Ja en toen werd het echt spannend voor hem! Hij ging als een speer en eenmaal gevonden bracht ie 'm supertrots terug. Vooruitsturen over ruim 100 meter ging vanmiddag eigenlijk best goed, op zo'n 80 of 90 meter afstoppen en op de fluit laten zitten ging echt perfect. En er wordt minder geklooid op de weg terugvan het apport. We shall see we shall see...

Zin In Zoet

Een kleine honderd pagina's per jaar schrijft hij. En dan duurt het wel een jaar of zes voor de nieuwe van de Rosenboom geoogst kan worden. Ik zit nog midden in mijn laatste boek van Denemarken (Vreemd dat je opeens tijd te kort komt als je niet langer in een tent woont maar weer in een huis) en moet nog even de nodige voorvallen onder professoren over me heen laten komen, maar ik verheug me bijzonder op deze pil. Dit is zo'n schrijver die volgens mij niet teleur kan stellen en met een heerlijk tergende humor de tenenkrommende gedragingen van zijn vermoeiende karakters opdient in prachtige, verloren gewaande woorden uit de Nederlandse taal. Interviews met de schrijver in de VPRO-gids en in Trouw en de recensie in dezelfde krant riepen bij mij onder het lezen al meerdere glimlachen op dus dat belooft veel goeds. Snel Hermans doorwroeten en dan los.

It's Good To Be Free (a.k.a. Career Oppertunities?)

Looking forward to a brilliant solo-career...

Track & Trace

Af en toe zie ik in het bos om de zoveel meter of bocht een herkenningsteken. Een touwtje, een roodwit gestreept lint, een A4tje met ducktape vastgezet aan een boomstam. Vaste prik in augustus ten tijde van de kennismakingsweken van eerstejaars studenten. Tot zover niets bijzonders. Maar wat is dat dan met mij. Er komt een ontzettend kinderachtige neiging over mij komt. Ik word ietwat recalcitrant en krijg de neiging om het spoor te wissen. Om de touwtjes los te trekken en het A4tje aan de andere kant van een afslag te pakken zodat de meute niet links maar rechtsaf slaat. Ik doe het niet. Ik houd me in. Elke keer weer. Maar toch. Misschien stoort het me omdat mensen in mijn bos lopen. Of omdat ik wéét dat ze de rotzooi niet achter hun kont opruimen en het vuil nog weken lang de kans krijgt te verkleuren, te verleppen. Staat misschien mooi bij de vele halveliters blikken en lege chipszakken maar het is mij een doorn in het oog.

Muziekvrinden 270809

Het wordt hoog tijd dat de Muziekvrinden statuten opstellen. Vanavond is namelijk de onuitgesproken code gebroken. Eén muziekvrind heeft het af laten weten. ...Inderdaad, ja. Na rijp beraad is besloten de avond als trio toch doorgang te laten vinden en de tweede stoel leeg te laten zonder deze een blik waardig te gunnen. Onderstaande lijst is er ook naar. We bezinnen ons nog op het soort lijfstraf die op juist wijze correspondeert met het nalatige gedrag dat het best valt samen te vatten in de drie woorden '...was het vergeten'. Persoonlijk denk ik dat een vierendeling door een kwartet Brabantse volbloed hengsten het dichtst in de buurt komt.

1. Willy Deville - Bamboo Road

2. -

3. Doves - Kingdom Of Rust

4. Black Lips - Take My Heart

5. Nillson, Resnik, Collier, Krause & Wiener Philharmoniker o.l.v. Sir Georg Solti - Richard Strauss' Elektra

6. -

7. Nicolai - Diva Baby

8. Swans - The Love Of Life

9. Coldplay - 42

10. -

11. Volbeat - The Human Instrument
12. Boards Of Canada - Geogaddy

Holiday Song