Posts tonen met het label nlp. Alle posts tonen
Posts tonen met het label nlp. Alle posts tonen

12 december 2011

Hear! Hear!

Masterlijke ontdekking: vorig jaar raakte ik tijdens mijn NLP Practitioner zonder dat ik hier bewust mee bezig was, van mijn hoogtevrees af. Maar het onbewuste kan tot grote hoogtes komen en was kennelijk druk voor mij aan de slag. Blogvolgers (zijn ze er nog?) weten dat misschien nog. Zie ook mijn blog van 7 +11 januari 2011.
Tijdens mijn net afgeronde Master Practitioner (en vooral ook de lichaamsgerichte onderdelen van deze training) heb ik nog sterker ervaren hoe op allerlei plekken in je lijf van alles kan opduiken waarvan de essentie eigenlijk tussen de oren zit. Zo realiseerde ik me opeens het volgende: van kinds af aan had ik (tot vorig jaar dus) niet alleen hoogtevrees, ook waren mijn oren regelmatig ontstoken. Er zaten jaren bij dat het ongeveer elke maand raak was. Best pijnlijk maar het hoorde helaas nu eenmaal bij me, dacht ik, so be it.
En opeens was het: "Hé, sinds vorig jaar heb ik geen enkele keer oorontsteking meer gehad! Én geen hoogtevrees meer, én geen oorontsteking!" Ik deelde mijn bevinding met P. Waarop zij droogjes opmerkte: "In je oor zit je evenwichtsorgaan..." Slim!! En ik dacht: "Wow...."

11 januari 2011

Losse Handjes

Nee, het is geen grap. Elke dag ga ik twee keer de ladder omhoog en naar beneden. En ik kan uit de diepste grond van m'n hoge hart zeggen: ik-vind-het-LEUK! De kick is enorm en tegelijk went het ook al zo, dat me af en toe het gevoel bekroop dat het-wel-wat-span-nen-der mag. Dus ga ik sinds zondag sneller de ladder omhoog, laat ik om en om een hand los. Of beide handen. Pak met twee handen tegelijk de vensterbank van het raamkozijn boven me vast en laat m'n handen tegelijk weer los. Loop wat sporten omlaag, laat de ladder lekker veren en wiebelen, pak m'n telefoon en luister m'n voicemail af. Doodnormale dingen toch? Piece of cake. Spacecake zou je bijna denken en toch is het niet meer dan een sterke espresso en een sterke innerlijke rust / kracht waarmee ik de Altrex keer op keer bedwing. En nu ik deze merknaam typ zie ik opeens dat hier de naam van een heel bijzonder mens in verscholen ligt. Wow, nog zo'n fijn inzicht... Thanks Alex!

07 januari 2011

The Sky Is Not The Limit

Vanmiddag terug van m'n laatste vier x vierdaagse training. Had er uit bescherming voor mezelf en m'n omgeving een extra nacht + dag bijgenomen. Zodat al mijn trainingservaringen alvast een beetje konden landen en ik me in the right mood weer huiswaarts zou kunnen begeven. Een soort energiesluis, zo noem ik dat maar. En voor wie dat woord wat zweverig vindt klinken: dit blogbericht wordt nog zweveriger. Ik ben namelijk voor het overgrote deel van m'n hoogtevrees af. Op dit moment. En het voelt alsof deze vrees voorlopig ook niet meer terug komt. Hmmm? Tja, dat heeft alles te maken met een bijzondere oefening, waarvan ik totaal niet het idee had dat er ook maar iets met me was gebeurd en al helemaal niets wat met hoogtevrees te maken zou kunnen hebben. Wel voelde ik iets behoorlijk tintelen. Toevallig (toevallig?) wierp ik een blik door het raam en zag de rand van een dak. Ik zag wat ik zag en dacht meteen: ik moet dat dak op. En wel NU. Om geen tijd te verliezen met het zoeken naar een decent regenpijp én om m'n nieuwe jasje schoon te houden (wat je al niet bedenkt in een split second!) werd het dak ingeruild voor een trillende, rammelende stalen brandtrap met zo'n eng doorkijkplateau bovenaan. Ik vloog met losse handen dat gegalvaniseerde geval op en liet me over de reling naar voren hangen. Voeten half over de rand, armen onder me bungelend en heen en weer zwaaiend. Een compleet nieuwe ervaring voor mij. Een supersensatie! Daags erna om zeven uur 's ochtends meteen nog eens geprobeerd. Ja! Klaas kon het nog, zonder steun van de leuning naar boven en over de rand hangen. Wat een kick is dat man! En vandaag onderweg bedacht ik wat ik bij thuiskomst zou doen. Heb  meteen onze bijna negen meter lange ladder uitgeschoven en resoluut de smalle sporten beklommen. Geen klamme handen, geen naar gevoel van de verende Altrex, geen samengeknepen billen. Ik kwam. Ik zag. Ik overwon. En dat is dan slechts een van de vele positieve bijwerkingen van deze nlp practitioner. Niet voor niets 4 x 4 dagen: voor mij werkt het als een Four Wheel Drive met ongekende power.